Archives

Rustend

in dit weidse
waar
‘t blik oneindigheid straalt
door
maagdelijk wit omgeven
en korrelig rijp
zijn
mooiste kleding maakt

~~~~~~

Ñieuw begin

Nu

nieuw licht
langzaam de aarde raakt
en ‘t oneindig
zwart gat laat verdwijnen

Ontstaat

spoedig
een nieuw begin
dat enkel
blauwe schoonheid draagt

~~~~

Met bewondering

Afdrukken

voor
de oude struik
die
in de vroege lente
oogde als moe en
afgeleefd

nu toch weer
met
trots een oase van
bloemen brengt

als teken
dat ook ‘t oude oude
soms de nieuwe lente
intens
meebeleefd

Hier in lente dagen

 

waar groenige wazen
iedere nieuwe
seconde
‘n ontluiking met
zich dragen
en de vogelroep je doet
ontwaken met de liefdeskreten
die zij slaken
in deze lentedagen
zou ik eeuwig willen wonen
zodat nimmer
na ‘n lange lome zomer
gestaag de tijd
in late herfst overgaat
.

Jong lentekind

nu jij

schichtig
tussen wervelende
zonnesluiers
bent ontwaakt
ervaart
men
.
.
iedere dag ‘n
beetje meer
.
.
dat jij
tere bloemen
laat ontluiken en
al  heel voorzichtig
nieuwe loten
maakt

Stammen

 

 

 

 

 

 

kleuren
voorzichtig
eerste
groene wazen
verstorven grimmig
zwart lijkt
bijna vervaagd
nu

de bodem door
versterving nieuwe
vruchtbare nectar heeft
aangemaakt

waarin
tentakels
driftig kunnen
ontluiken en weldra
‘t jonge blad in
weelde
met zich draagt

 

13-03-2015